zaterdag 13 augustus 2011

Meringue Boterroom

Regelmatig krijg ik de vraag welke vulling er in zo'n taarten zit.
Daar kan natuurlijk vanalles tussen: slagroom, slagroom met mascarpone, alle soorten confituren, alle soorten bavarois, chocopasta, ganache, lemoncurd, ... en boterroom.
Ik werk heel vaak met boterroom. Waarom: als die taarten lang buiten de koelkast moeten, neem ik liever geen risico met room. Een zure taart....
Trouwens, de meeste van de taarten hebben een hoog 'stoef'-gehalte, dus die staan wel een tijdje buiten de koelkast.
Boterroom kennen de meesten nog van de ouderwetse crème-au-beurre, liefst in mokka-smaak. En ja, dat lust ik ook! Maar om daar nu ganse taarten van te maken??? Heel zwaar, wat zeg ik, loodzwaar. En de meeste mensen houden er ook niet van.
Ik maak altijd een meringueboterroom. Het woord zegt het zelf, meringue, het is op basis van eiwit. Grootste voordeel, veel luchtiger en lichter. Zelfs mensen die zeggen geen boterroom te lusten, lusten dit wel als ik ze laat proeven.  
Omdat onverwarmd eiwit ook nog eens een risico inhoudt van salmonella, gebruik ik eiwitpoeder.

Wat hebben we nodig: 250 gram eiwitten, 500 g fijne suiker, 750 g roomboter en een snuifje zout.

Laat ons beginnen met die 250 g eiwitten. Ofwel weeg je dat af van verse eieren, ofwel neem je 35 g eiwitpoeder (drie opgehoopte eetlepels of vier afgestreken lepels) met 210 ml water.  Dit dus:


In het officiële recept staat dat je de suiker met het eiwit bain-marie moet opkloppen tot de suiker helemaal gesmolten is. Daarna doe je het mengsel in je keukenrobot en klop je tot de meringue opgesteven is en de kom koud aanvoelt aan de buitenkant.
Ik zou ik echter niet zijn, moest ik geen binnenweg gevonden hebben:
Ik gebruik bankelbakkerssuiker (is superfijn, nog fijner dan gewone poedersuiker) en mix deze gewoon koud met het eiwit tot de meringue opgesteven is. Hier zie je hoe ik klop:

Die mixer maakt zo veel lawaai dat ik hem achter gesloten deuren gebruik ;-).

De meringue ziet er zo uit na een tiental minuutjes:

OPGELET: als je geen banketbakkerssuiker gebruikt, zeker wel bain-marie werken!!!

We stappen nu over op de roomboter. Het gaat hier om 'goei' boter, geen margarine toestanden. Zonder zout ook niet te vergeten.
De boter moet op kamertemperatuur zijn. Heel belangrijk anders krijg je geen mooi egaal mengsel.
Goeie tip: als je net als ik elke keer weer opnieuw vergeet om de boter tijdig uit de frigo te halen: het 'verwarmingsproces naar kamertemperatuur' gaat vrij snel als je de boter in kleine blokjes snijdt. Ik leg die blokje op bakpapier, wegens geen afwas, maar dat kan gerust op een bord, ...
Die blokjes moeten echt niet alfabetische gerangschikt worden, maar mijn ordelijk oog vindt het wel leuk om ze netjes naast elkaar te leggen. Geeft zo een mooi 'alles onder controle'-zicht :-)


Vervang je gewone klopper van de keukenrobot door een K-klopper en voeg de boter blokje voor blokje toe aan het meringue-mengsel. Pas als het vorige opgenomen is, weer een blokje toevoegen. De mixer staat nu op medium stand.
Halfweg kan het de indruk geven te gaan schiften, maar als je rigoureus blijft verder doen, komt alles goed.

Als alle boter opgenomen is krijg je dit:

Nu gaan we smaken toevoegen. Welke smaken: maakt niet uit. Er is heeeeeeeeeeeeel veel mogelijk. Er zijn natuurlijk in de handel honderde mengsels en pottekes in de aanbieding, maar je hebt in je eigen keukenkast al wel vanalles liggen omhierin te doen: de zaadjes van twee opengesneden vanillestokjes (stokjes niet weggooien maar gebruiken om vanille-extract mee te maken), een koffielepel zelfgemaakt vanille-extract, limoncello, baileys, chocopasta, speculaaspasta, citroenzeste, ... Hoeveel doe je daarbij?? Zelf proeven nadat je goed geroerd hebt!!

Zo de vulling is klaar... Persoonlijk combineer ik heel erg graag met stukjes fruit, maar niet iedereen heeft dat graag, dus laat je maar helemaal gaan.

woensdag 10 augustus 2011

maandag 8 augustus 2011

Ja

Vanavond komt een superlieve collega-vriendin op bezoek. Een geweldige madam.
Wat kan ik nu beter doen dan haar verrassen met een taartje.
Ze trouwt nl. binnenkort en op de trouwkaart staat sierlijk 'Ja'.
Die 'ja' heb ik op papier overgetekend, uitgeknipt, in fondant uitgesneden en op het taartje gekleefd. Dat heeft wel iets vind ik zelf.


Verder heb ik geoefend op de bovenrand van de taart. Ik wou dit taartje niet alleen heel strak (wat goed gelukt is dankzij de ganache, maar daar kom ik later nog wel eens op terug), maar ik wou ook scherpe randjes. Ook dat is gelukt. Weer een andere techniek en het duurt wat langer, maar het resultaat is beter.


Verder heb ik wat geëxperimenteerd met mijn allerlaatste bloemetjes-aanwinst. Dat ga ik nog veel gebruiken, maar ook daar trek ik nog wel eens foto's van binnenkort. (als ik het niet allemaal vergeet, want ik ben nu veel aan het beloven he). Ik ben in de 'dust'-oefening. Voor de niet-taart mensen: dusten is kleuren met een poederkleurstof. Geeft mooie resultaten. 
Ik wou ook eens een ander onderrandje. Dat is dit geworden:


Alles samen opgeteld geeft dit resultaat:


 Zo, en de avond is weer voorbij gevlogen....

zomerkoken

Tja, zuslief heeft gisteren een bende ongeregeld uitgenodigd om te workshoppen. Vegetarisch koken.
En ik mocht meespelen!
Aanrader voor iedereen, deze madam had dat zeer goed voorbereid en was uitgebreid gaan winkelen. Ondertussen heb ik haar website eens goed bekeken en daar staan nog wat pareltjes bij die ik zeker ga proberen.
Zelf stond ik naast twee professionals, waaronder deze madam. Ik heb me dan maar gehouden aan wat snijwerk en wat sociale bezigheden zoals wijn proeven en rondkijken, een babbelke placeren en ook wel bijleren. Ah ja, tips aflezen van een blad kan ik ook heel goed!!
Helemaal op het einde heb ik dan maar een efforreke gedaan en heb in mijn uppie een vlug rood pestootje in elkaar geflanst. Deze madam wist alleszins raad met de pesto en zelf vond ik hem ook wel lekker.
Wat zwieren we in een blendertje:
-pijnboompitten
-zongedroogde tomaten op olie (half-gedroogde, niet zo van die taaie lapjes)
-de olie van de tomaatjes
-een teentje knoflook
-een stukje parmezaanse kaas
-goed peper en zout

Alles mixen en ... klaar. Simple comme bonjour! (het was bij de walen te doen, ziet ge)

Om toch wat sfeer mee te geven heb ik hier wat foto's gepikt. Schaamteloos!
Maar dat mag je niet weerhouden om daar te gaan kijken, want ze kan dat veel beter dan ik. Ieder zijn talenten nietwaar? Via Elza D kan je ook doorklikken naar de verschillende blogs waar verschillende recepten te lezen zijn. Gewoon doen.
Ah ja, de sfeerbeelden:

En als je heel goed kijkt, zie je in de ministrone rode pesto. De groene pesto was trouwens ook zonder basilicum gemaakt. Maar ik weet niet meer goed wat daar allemaal in zat. Iemand zal het wel bloggen zeker??
Smakelijk!!

zondag 7 augustus 2011

Joepie de Poohpie

We mogen weer kaarsjes uitblazen. Allé, 1 kaarsje.




Alweer iets heel anders. Ik hou van rustige, kalme taarten, maar hier heb ik me eens helemaal laten gaan in de kleurtjes. En ook dat is 'plezant'.

zaterdag 6 augustus 2011

taal

Ik hou van taal. Het is gek, maar woorden doen iets met me. Meer nog dan beelden. Sommige woorden voelen goed, zijn leuk om uit te spreken en te beluisteren, andere klankcombinaties dan weer, stoten af. Of andere mensen hier ook last van hebben, weet ik zo niet, want ik heb het er niet vaak over.
Wel was ik heel lang geleden, toen de dieren nog spraken en ik heel jong was, en op kot zat, niet de enige van ons kot die er 'last' van had. Gitte en ik zijn namelijk eens zo gek geweest om woorden te verzamelen die niemand ooit gebruikt. Bijna niemand toch. We lazen gewoon woordenboeken en kozen per week één interessant woord dat we dan zo veel mogelijk gebruikten. Lang hebben we dat niet volgehouden, want onze mede-kotgenoten vonden onze 'aanstellerij' niet zo sympatiek!
Het enige woord dat ik me van die periode nog spontaan herinner is 'stoethaspel'.
Een stoethaspel is een onhandig persoon. Toch een geweldig woord hé. Als articulatieoefening kan het woord alleszins dienen.
Een andere fascinatie die ik toen had (en nu in periodes nog steeds) zijn spreuken en zegswijzen.
Ook die verzamelde ik in een schriftje. Dat schriftje is er al lang niet meer, dat is bij de een of andere verhuis verdwenen. Maar nog steeds zoek ik spreuken om in teksten te gebruiken.
Een van de spreuken die ik heel lang aan mijn bureau hangen had:

Juist het niet-perfecte geeft karakter aan de dingen.

Van wie het is weet ik niet, maar het hing in ons vorige huis, toen waren we nog beginnende doe-het-zelvers...

Aangezien een mens echt niet elke dag taarten kan bakken en decoreren, ga ik af en toe een spreuk droppen. Of een woord. Of beiden. We zien wel...

woensdag 3 augustus 2011

Tête à tête-taartjes

Oftewel, tweepersoons-taartjes.  Diameter ongeveer 10 cm. Klein dus.
Eens iets anders. Nieuwe dingen uitproberen, experimenteren, zoeken, vloeken, zuchten, glimlachen, maar vooral  even 'weg' van deze wereld, even 'zen'. 
Nu, dat ge'zen' blijft niet zo lang duren, want dan volgt de afwas. En de opruim...
Ah ja, het resultaat:




En soms, heel soms, mislukt er iets. Echt mislukt! Een gedrocht. Effenaf. Klein glimpje, meer durf ik echt niet te laten zien. Als ik zeg dat dit het beste stuk van de cake was...:
Nog een laatste experimentje: suikerpasta verven. Leuk om te doen en dit biedt weer veel mogelijkheden. Maar eerst gaan slapen en dan gaan werken en dan strijken en dan poetsen en dan  ....

Slaapwel!